Συνεπιμέλεια τέκνου: Διαμάχη ή συναίνεση;
Επικαιρότητα ΧΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΧΕΣΗ

Συνεπιμέλεια τέκνου: Διαμάχη ή συναίνεση;

January 21, 2021

author:

Parenting.gr

Συνεπιμέλεια τέκνου: Διαμάχη ή συναίνεση;

Γράφει η Δικηγόρος Αθηνών, Πηνελόπη Κωνσταντάκη.

Ένα γεγονός που μας προβληματίζει ιδιαίτερα, δημιουργεί διαμάχες μεταξύ γονέων και επιστημόνων, ειδικών και μη.

Τα πιο πρόσφατα στοιχεία δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά γύρω από τον θεσμό της οικογένειας, καθώς ειδικά μετά την περιπέτεια με την ”covid 19” και τον περιορισμό των ατόμων εντός οικίας, τα διαζύγια και οι ενδοοικογενειακές συγκρούσεις, αυξήθηκαν δραματικά.

Ας δούμε κάποια σημαντικά θέματα, που αφορούν το θεσμό της οικογένειας.

Αρκετές έρευνες αποδεικνύουν πως η αποξένωση ενός γονέα από το τέκνο του, επιδρά αρνητικά και καταστροφικά στην ψυχή του παιδιού. Η απόφαση για από κοινού επιμέλεια του τέκνου, μπορεί να είναι καταστροφική κάποιες φορές, κάποιες άλλες όμως να επιδράσει δημιουργικά στην ζωή του. Η συνεπιμέλεια δεν είναι και δεν πρέπει να γίνει μόδα αλλά και πεδίο αντιπαραθέσεων και συγκρούσεων, όπως και το ανήλικο ειδικά παιδί, δεν είναι αντικείμενο για ”εμπορικές” συναλλαγές.

Στην χώρα μας, η ανάθεση της επιμέλειας εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, γίνεται στην μητέρα του τέκνου τουλάχιστον μέχρι τα 12 του έτη κάτι που πιθανά να μην είναι και το απόλυτα δίκαιο και σωστό, σε κάποιες περιπτώσεις. Το παιδί, αποκτά συνήθως μια σχέση ”καλοκαιρινών διακοπών” με τον άλλο γονέα, οι συναντήσεις είναι συγκεκριμένες και με ωράριο και η ανταλλαγή συναισθημάτων, η δημιουργία συναισθηματικής αλυσίδας και οι ουσιαστικές σχέσεις με αυτό, είναι απόλυτα περιορισμένες και ανολοκλήρωτες. Κανείς λογικός νους, δεν μπορεί να μην αποδεχτεί πως κάθε γονέας, έχει ανάγκη να κοιμηθεί με το παιδί του, να κάνει ταξίδια, να παίξει, να γελάσει, να αισθανθεί, χωρίς η ώρα να του φωνάζει ”είμαι εδώ”. Είναι τόσο εγωιστικό αλλά και καταστροφικό για το παιδί να μην ακούμε τις ανάγκες του και τα συναισθήματά του, ειδικά για έναν γονέα ο οποίος εμπράκτως ενδιαφέρεται, δηλώνει παρών στις ανάγκες του, στα έξοδα διαβίωσής του, στα θέματα υγείας του και είναι πάντα εκεί για να αγκαλιάσει, να προστατέψει, να κλάψει, να γελάσει. Ξεκάθαρα ναι, σε αυτές τις ιδανικές αλλά όχι σπάνιες περιπτώσεις, πατέρας και μητέρα, έχουν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα αλλά και υποχρέωση να αγαπούν την ψυχή του παιδιού τους και να είναι σκοπός της ζωής τους, η άριστη ανατροφή του.

Φυσικά τα πράγματα δεν είναι πάντα “ρόδινα” και για αυτό τονίζουμε, ότι η από κοινού επιμέλεια, δεν πρέπει να είναι δικαίωμα όλων αλλά εκείνων που άξια μπορούν να αντεπεξέλθουν.

Κανείς άνθρωπος και ειδικότερα κανένας γονέας, δεν θα μπορούσε να αναφερθεί στο συγκεκριμένο γεγονός, όπου ένας από τους δύο γονείς, αμελεί συστηματικά και εσκεμμένα, να ενδιαφερθεί και να πράξει τα δέοντα. Ένας γονέας που δεν φροντίζει την διατροφή, την υγεία, την μόρφωση και τις ανάγκες του τέκνου, φυσικά και είναι αδιανόητο να ομιλούμε για από κοινού επιμέλεια. Ένας γονέας που δηλητηριάζει την ψυχή του παιδιού με άσχημες εικόνες και εκφράσεις, φυσικά και δεν δικαιούται να περνάει ίσο χρόνο με το τέκνο του, όπως συμβαίνει με τον έτερο γονέα. Φυσικά, δεν θα πρέπει να αμελήσουμε, τους γονείς όπου παρά την θέλησή τους αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, ανεργία, θέματα υγείας και δίνουν αγώνα για να προσφέρουν έστω και το ελάχιστο στα τέκνα τους. Στις περιπτώσεις αυτές, όπου ο δόλος απουσιάζει, όλοι μας, κοινωνία, δικαιοσύνη, επιστήμονες κ.α., θα πρέπει να είμαστε φειδωλοί σε εκφράσεις και δηλώσεις, ώστε να μην στερούμε την δυνατότητα ο γονέας να ελπίζει για ένα καλύτερο μέλλον.

Στην προσωπική μας άποψη και γνώμη, ήδη από το 2015, το Συμβούλιο της Ευρώπης με το 2079/2015 ψήφισμά του συμφωνεί και προτάσσει τα ίσα δικαιώματα των γονέων απέναντι στα τέκνα τους, συμβουλεύει προς την κατεύθυνση της εναλλαγής στην κατοικία για το τέκνο αλλά και να λάβουν σοβαρά τις περιπτώσεις εκείνες που το παιδί παραμελείται ή κακοποιείται από τον άλλο γονέα λεκτικά, ψυχικά, σωματικά.

Εν κατακλείδι, το βασικό διακύβευμα, είναι η υγεία, σωματική και ψυχική του παιδιού και ο χαρακτήρας που θα διαμορφώσει. Δεν θα πρέπει ποτέ να ξεχνάμε, πως αφού τελειώσει η ερωτική αγάπη, οι γονείς οφείλουν να παραμείνουν ενωμένοι και προσηλωμένοι στον στόχο τους. Η γέννηση ενός παιδιού, στις περισσότερες των περιπτώσεων, είναι πράξη αγάπης και αφοσίωσης. Από εκεί και πέρα με την βοήθεια της επιστήμης και της δικαιοσύνης, θα πρέπει να αποδίδονται ”τα του Καίσαρος τω Καίσαρι”.

Δικηγορικό γραφείο Πηνελόπη Κωνσταντάκη και Συνεργάτες, Τζώρτζ 9, Αθήνα 106 82, 2160703008, info@konstantaki-lawoffice.gr