Μήπως πρέπει να μιλήσουμε στα παιδιά μας για τα όπλα;
ΠΑΙΔΙ

Μήπως πρέπει να μιλήσουμε στα παιδιά μας για τα όπλα;

March 20, 2018

author:

Parenting.gr

Μήπως πρέπει να μιλήσουμε στα παιδιά μας για τα όπλα;

Λίγες μόλις μέρες πριν, η εικόνα του επιχειρηματία, Ιβάν Σαββίδη να μπαίνει στο γήπεδο ζωσμένος το όπλο του έκανε τον γύρο του κόσμου… και δεν ήταν μια εικόνα πολύ μακριά μας αλλά προερχόμενη από τη χώρα μας. Σε ελληνικό γήπεδο καταγράφηκε και καμία σημασία δεν έχει ούτε το γήπεδο, ούτε η ομάδα αλλά ούτε και το πρόσωπο. Το ίδιο θα ίσχυε όποιος, όπου και αν ήταν. Το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε κρούσματα ένοπλης βίας σε σχολεία όπως συμβαίνει σε πολλές χώρες, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να μιλήσουμε στα παιδιά μας για τα όπλα. Πώς το κάνουμε όμως αυτό; Πόσο απλό είναι; Δεν είναι. Σκεφθείτε πόσα παιδιά ανάμεσά μας έχουν παιχνίδια-όπλα… Πόσο πιθανό είναι να μιλήσει κανείς σε ένα παιδί για το πόσο κακό μπορεί να κάνει ένα όπλο, την ίδια ώρα που στα παιχνίδια του έχει τουλάχιστον δύο από αυτά;

-«Μαμά γιατί μπήκε στο γήπεδο με το όπλο;»

Η ερώτηση του παιδιού είναι εύλογη. Το παιδί γνωρίζει το γήπεδο ως χώρο άθλησης και παιχνιδιού. Τι δουλειά έχει εκεί κάποιος με όπλο; Εύλογη και η αμηχανία του γονέα στο τι να του απαντήσει; Το έχει μαζί του για σκοπούς αυτοάμυνας; Α,ναι; Και από τι ακριβώς κινδυνεύει κανείς μέσα σε ένα γήπεδο; Αυτό που είναι πιο κοντά σε μια «κανονική» όσο γίνεται απάντηση, δεν είναι άλλο από το να εξηγήσουμε στο παιδί μας όσο πιο απλά, κατανοητά και αληθινά γίνεται, την κατάσταση. Αυτό που έκανε –το να μπει δηλαδή με ένα όπλο στο γήπεδο- είναι κάτι το απολύτως παράνομο. Η οπλοκατοχή είναι νόμιμη με ειδική άδεια στην Ελλάδα όμως η χρήση του όπλου δεν πρέπει να είναι επιλογή κανενός. Το όπλο σκοτώνει. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να το πούμε στο παιδί εξηγώντας του ότι ο θάνατος είναι μια κατάσταση χωρίς επιστροφή ή διόρθωση. Όποιος σκοτώνει πηγαίνει στη φυλακή έχοντας διαπράξει ένα σπουδαίο έγκλημα. Δεν έχουμε δικαίωμα να αφαιρέσουμε τη ζωή κανενός. Και όποιος έχει άδεια οπλοκατοχής για λόγους που οι Αρχές έκριναν και αποφάσισαν, δεν πρέπει για κανέναν απολύτως λόγο να κυκλοφορεί έτσι προκλητικά με το όπλο πάνω του.

-«Οι αστυνομικοί και οι στρατιώτες γιατί έχουν όπλα;»

Διευκρινίζουμε στο παιδί ότι οι αστυνομικοί και οι στρατιώτες έχουν όπλα για να τα χρησιμοποιήσουν ως έσχατη λύση για την υπεράσπιση των άλλων. Ο αστυνομικός θα απειλήσει τον εγκληματία με το όπλο του για να υπερασπιστεί τη ζωή ενός αθώου πολίτη και αν χρειαστεί θα τον πυροβολήσει. Ομοίως ο στρατιώτης για την υπεράσπιση της πατρίδας.

-Πρέπει τα παιδιά να παίζουν με παιχνίδια-όπλα;

Μπορούν να παίξουν με τόσα άλλα παιχνίδια. Γιατί να παίξουν με όπλα; Το παιχνίδι- όπλο χρησιμοποιείται όταν το παιδί θέλει να παίξει τον αστυνομικό ή τον στρατιώτη ακριβώς όπως το παιδί παίζει με τα κουζινικά όταν προσποιείται τον σεφ. Ως εδώ καλά. Το παιδί δηλαδή δεν παίζει τον εγκληματία που πάει να διαρρήξει μια τράπεζα. Από την άλλη πλευρά όμως το παιδί προσποιείται ότι κρατά στα χέρια του μια δύναμη τέτοια που μπορεί να αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή. Άρα μοιραία σέβεται λιγότερο την ανθρώπινη ζωή, την στιγμή που πυροβολεί «στα ψέματα». Το παιδί που παίζει με ένα όπλο παιχνίδι, έρχεται ένα βήμα πιο κοντά στην αποδοχή της βίας. Σε έναν κόσμο τόσο άσχημα προβληματικό εξαιτίας των μεγάλων, ας μην δηλητηριάζουμε τα παιδιά με παιχνίδια όπλα, ας τα κρατήσουμε μακριά από τη βία και τις πιθανότητές της. Μπορούν να παίξουν με τόσα άλλα παιχνίδια. Ο αστυνομικός και ο στρατιώτης δεν είναι παιχνίδια ή ρόλοι που θα έπρεπε να παίζουν τα παιδιά μας.

Ένα παιδί που θα λάτρευε να παίζει τον υπεύθυνο κηδειών, θα μας προβλημάτιζε. «Γιατί το παιδί μου είναι τόσο εξοικειωμένο με τον θάνατο;», θα σκεφτόμασταν και θα προσπαθούσαμε να το στρέψουμε σε πιο ευχάριστα πράγματα. Γιατί όχι και όταν παίζει με ένα όπλο που στο κάτω κάτω είναι και αυτό που προκαλεί τον θάνατο.