July 18, 2019

Η υπερπροστασία είναι κάτι παραπάνω από μία ενόχληση: Είναι μια εξελικτική εκτροπή

Τα παιδιά έχουν ανατραφεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας, αλλά μόνο τα τελευταία 50 χρόνια έχει αλλάξει δραματικά η προσέγγιση του γονικού ρόλου. Οι οικογένειες έχουν πάει από το να έχουν φυσικούς τοκετούς, τα παιδιά στο ίδιο δωμάτιο, σωματική επαφή και συχνό θηλασμό στο να γεννούν με καισαρικές τομές, να κοιμούνται τα παιδιά σε ξεχωριστά υπνοδωμάτια, να τρέφονται με σκευάσματα γάλακτος και να δίνεται έμφαση στον «προσωπικό χώρο» του παιδιού μέσα στο σπίτι.

Ενώ αυτές οι αλλαγές έχουν βελτιώσει τα ποσοστά θνησιμότητας και την υγεία των βρεφών σε πολλές περιπτώσεις, έχουν επιβαρύνει την ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξη των παιδιών των οποίων οι εγκέφαλοι είναι συντονισμένοι για ένα διαφορετικό είδος ανατροφής από αυτό που λαμβάνουν.

Μια συναρπαστική ομιλία TEDx από την εξελικτική ανθρωπολόγο Dorsa Amir επισημαίνει πόσα από τα πράγματα που θεωρούμε δεδομένα στη σύγχρονη (δυτική) παιδική ηλικία είναι στην πραγματικότητα πολύ περίεργα στη μεγάλη εικόνα της εξελικτικής ιστορίας. Η Amir λέει: “Τα μυαλά μας και τα σώματά μας είναι βελτιστοποιημένα για έναν κόσμο στον οποίο οι περισσότεροι από μας δεν ζουν πλέον”.

«Όταν στερούμε από τα παιδιά μας τις μικτές ομάδες, όταν τους στερούμε το ελεύθερο, μη δομημένο παιχνίδι, τους στερούμε στην πραγματικότητα τους βασικούς πυλώνες της ‘προπόνησής’ τους μέχρι την ενηλικίωση που είχαν τα παιδιά για χιλιετίες. Συνεισφέρουμε έτσι στη δημιουργία ενός όλο και περισσότερο ακατάλληλου περιβάλλοντος για αυτά.

Αντί να αφήσουμε τα παιδιά να αναπτύξουν θεμελιώδεις δεξιότητες όπως η επίλυση προβλημάτων, γυρίζουμε στο πίσω μέρος του βιβλίου για να τους δείξουμε τις απαντήσεις. Αυτό τα αφήνει απροετοίμαστα για όλα τα δυνητικά προβλήματα που θα αντιμετωπίσουν. “

Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ (Αγγλικά)