Τα παιδιά με οπτική αναπηρία δεν διαφέρουν από τα παιδιά που βλέπουν. O κόσμος τους διαφέρει.
ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΑΙΔΙ ΠΑΙΔΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Τα παιδιά με οπτική αναπηρία δεν διαφέρουν από τα παιδιά που βλέπουν. O κόσμος τους διαφέρει.

October 14, 2016

author:

Parenting.gr

Τα παιδιά με οπτική αναπηρία δεν διαφέρουν από τα παιδιά που βλέπουν. O κόσμος τους διαφέρει.

Η 15η Οκτωβρίου έχει παγκοσμίως καθιερωθεί ως η ημέρα εορτασμού του «Λευκού Μπαστουνιού».
Σκοπός της ημέρας είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού για τα «εμπόδια» που συναντούν στη ζωή τους τα άτομα με προβλήματα όρασης .

Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, υπολογίζεται ότι παγκοσμίως 285.000.000 άνθρωποι έχουν ολική ή μερική απώλεια όρασης, εκ των οποίων 30.000 ζουν στην Ελλάδα.
Από τους 30.000 ανθρώπους με οπτική αναπηρία τα 500 είναι παιδιά και 100 από αυτά αντιμετωπίζουν επιπρόσθετες αναπηρίες.

Το mommy,  με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Λευκού Μπαστουνιού,  μίλησε με την κα Παναγιώτα Λεωτσάκου, Διοικήτρια και Πρόεδρο του Κέντρου Εκπαιδεύσεως και Αποκαταστάσεως Τυφλών (ΚΕΑΤ).

unnamed-2

Κύριος και πρωταρχικός στόχος του κέντρου μας είναι η ανεξαρτησία και η πλήρης ένταξη των παιδιών στο κοινωνικό σύνολο. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στην εκπαίδευση και στήριξη των μαθητών και προωθείται η πνευματική, ηθική, κοινωνική και πολιτιστική τους καλλιέργεια σε ένα περιβάλλον σεβασμού προς το άτομο. Με την αμοιβαία συνεργασία, την εξειδικευμένη εκπαίδευση και την πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες  τα παιδιά μας μπορούν να προοδεύσουν. Παράλληλα, μένοντας μακριά από το σπίτι τους για κάποιο χρονικό διάστημα τα παιδιά βιώνουν την ανεξαρτησία και αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες.”

Σε αυτό το σημείο, η κα Λεωτσάκου εξέφρασε τον προβληματισμό της σχετικά με την έλλειψη εκπαιδευτών κινητικότητας και προσανατολισμού στη χώρα που έχει ως αποτέλεσμα να περιορίζονται οι επιλογές των σημείων που μπορούν να κινηθούν τα άτομα με μειωμένη όραση.

“Τα παιδιά περνούν στο Πανεπιστήμιο» μας είπε χαρακτηριστικά «αλλά δε μπορούν να πάνε γιατί δεν υπάρχουν εκπαιδευτές κινητικότητας για να τα υποστηρίξουν”.

unnamed-8
(Έργο του διακεκριμένου τυφλού καλλιτέχνη Πέτρου Ρουκουτάκη)

Τα προγράμματα κινητικότητας είναι εξαιρετικής σημασίας γιατί οι μαθητές αποκτούν την ικανότητα να χρησιμοποιούν τα ερεθίσματα που δέχονται από τις άλλες τους αισθήσεις. Μαθαίνουν τεχνικές κίνησης με το μπαστούνι και γνώσεις λειτουργίας των ηχητικών σηματοδοτών και της οδικής κυκλοφορίας. Αποκτούν καθημερινές δεξιότητες διαβίωσης και υγιεινής, εξοικείωση με το εθνικό νόμισμα και πολλές ακόμα δεξιότητες που όσοι δεν έχουμε προβλήματα όρασης δε μπορούμε να φανταστούμε ότι αποτελούν δυσκολία.

Και τα ζητήματα δεν σταματούν εδώ. “Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να ανακοινώνεις σε μία μητέρα ότι το παιδί της χάνει την όραση του, και να μην υπάρχει ένας κοινωνικός λειτουργός δίπλα της να την υποστηρίξει;  Ξέρεις τί σημαίνει να της λες ότι θα χρειαστούν χρόνια μέχρι να βρεθεί διαθέσιμος εκπαιδευτής κινητικότας; Πραγματικά πιστεύω ότι ο κόσμος δεν γνωρίζει ούτε καν μπορεί να φανταστεί”.

Οι άνθρωποι του ΚΕΑΤ γίνονται μέρος της οικογένειας που παλεύει να διαχειριστεί τα νέα της δεδομένα και στέκονται δίπλα στα παιδιά προσφέροντας ευκαιρίες για ένα καλύτερο μέλλον.

Με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Λευκού Μπαστουνιού, το mommy σας προτείνει να κοιτάξετε προς την “τυφλότητα” και να υποστηρίξετε αυτήν τη σπουδαία προσπάθεια.
Άλλωστε, οι άνθρωποι με οπτική αναπηρία δεν διαφέρουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Απλά, ο κόσμος είναι φτιαγμένος για τους υπόλοιπους.

Περισσότερες πληροφορίες για το ΚΕΑΤ μπορείτε να βρείτε εδώ.