Πως επηρεάζει μια οικογένεια η παραμονή του παιδιού στο νοσοκομείο
ΕΦΗΒΟΣ ΝΗΠΙΟ ΠΑΙΔΙ ΠΑΙΔΙ

Πως επηρεάζει μια οικογένεια η παραμονή του παιδιού στο νοσοκομείο

April 12, 2019

author:

Parenting.gr

Πως επηρεάζει μια οικογένεια η παραμονή του παιδιού στο νοσοκομείο

Η εισαγωγή ενός παιδιού στο νοσοκομείο, για μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα, αποτελεί τραυματική εμπειρία τόσο για το παιδί όσο και για όλη την οικογένεια.  Οι επιπτώσεις που θα έχει αυτή η εμπειρία σε κάθε παιδί εξαρτώνται από τη διάρκεια παραμονής του στο νοσοκομείο (και τη σοβαρότητα της ασθένειας του), την προσωπικότητα του, τους περιβαλλοντικούς παράγοντες και τη σχέση που έχει με τους γονείς.

Παρόλα αυτά, τα περισσότερα παιδιά βιώνουν έντονο φόβο και άγχος και οι περισσότεροι γονείς δυσκολεύονται να διαχειριστούν την κατάσταση με αποτέλεσμα να νιώθουν πολλές φορές οι ίδιοι ένοχοι και αβοήθητοι χωρίς να γνωρίζουν τι να κάνουν και πώς να συμπεριφερθούν.

shutterstock_117741340

Η μεριά του παιδιού:

Όταν ένα παιδί αναγκάζεται να εισαχθεί στον χώρο του νοσοκομείου, αρχικά βιώνει σοκ. Αποχωρίζεται το σπίτι του, το δωμάτιο του και την οικογένεια του.  Συναναστρέφεται άγνωστους ανθρώπους που βιώνουν αντίστοιχα σοκ και πόνο,  ακούει καινούργιους ήχους, μυρίζει “περίεργες” μυρωδιές και κυρίως βλέπει τους γονείς του να αγωνιούν και να στεναχωριούνται. Το σημαντικότερο όμως που νιώθει ένα παιδί όταν υποχρεώνεται να παραμείνει στο νοσοκομείο είναι ο βίαιος αποχωρισμός από τη μητέρα του. Η ξαφνική διακοπή της στενής τους σχέσης μπορεί να επιφέρει τραύματα στον ψυχισμό του παιδιού, που αν και δεν γίνονται αμέσως ορατά αφήνουν ανοιχτές πληγές.

Το παιδί βιώνει ένα “μικρό” πένθος και η ψυχολογία αναμένεται να περάσει από 3 φάσεις:

Διαμαρτυρία

Νιώθει πως έχει εγκαταλειφθεί, φοβάται και ζητά παρηγοριά. Ο μόνος που μπορεί να το παρηγορήσει είναι η μητέρα του αλλά εκείνη τη στιγμή δεν είναι μαζί του. Η αρχική αντίδραση σε αυτό είναι το κλάμα και στη συνέχεια η επίμονη αναζήτησης της. Αντίδραση που μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες μέχρι και ημέρες.

Απελπισία

Όσο και εάν κλαίει, το πρόβλημα του δε λύνεται και αυτό το αποθαρρύνει και το απογοητεύει. Ο χρόνος που μπορεί να τη δει είναι περιορισμένος και σε κάθε αποχώρηση της αντιδρά έντονα. Ένα συνηθισμένο λάθος των γιατρών είναι η άποψη ότι οι επισκέψεις επιβαρύνουν το παιδί και ότι εάν κάνει υπομονή, θα προσαρμοστεί. Η έντονη αντίδραση είναι μια ύστατη κραυγή του παιδιού, για να δείξει πόσο επιθυμεί την επαφή μαζί της και πόσο ανακουφίζεται όταν τη βλέπει.

Συναισθηματική αποδέσμευση

Το παιδί εμφανίζει συμπεριφορά απάθειας, σαν να έχει διακοπεί ο συναισθηματικός δεσμός με τους γονείς. Οι γιατροί συγχέουν την αδιαφορία αυτή, με το συμβιβασμό και την προσαρμογή ενώ στην ουσία είναι μια επιφανειακή αντίδραση. Αφού το κλάμα και η εκδήλωση των συναισθημάτων του δεν ικανοποίησαν τις ανάγκες του, αποφάσισε να σταματήσει την προσπάθεια.
Όταν τα παιδιά είναι στο δεύτερο εξάμηνο της ζωής τους, η μακροσκελής απώλεια με την μητέρα τους, μπορεί να έχει επιπτώσεις στην ψυχολογική και ψυχοκινητική τους ανάπτυξη, ενώ σε ηλικίες 4 με 5 ετών, το άγχος του αποχωρισμού μπορεί να εμφανίσει πιο πρακτικά προβλήματα υγείας, όπως ενούρηση και φοβικές αντιδράσεις. Για τα παιδιά 6 με 11 ετών και τους έφηβους, η μεγαλύτερη πρόκληση έχει να κάνει με τον έλεγχο πάνω στο σώμα τους, καθώς βιώνουν για πρώτη φορά καταστάσεις κατά τις οποίες κάποιος άλλος “κυριαρχεί” πάνω στο σώμα τους και το δέχονται σαν απειλή. Ειδικά, για τους εφήβους, η νοσηλεία μπορεί να είναι μια επώδυνη διαδικασία, καθώς μπαίνει ανάμεσα σε αυτούς και τον αγώνα τους για ανεξαρτησία, και έχουν μια έμφυτη τάση για αντίσταση στην εξουσία, που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι οι γιατροί. Επίσης οι έφηβοι κατανοούν πλήρως την κατάσταση της υγείας τους και δυστυχώς καταλαβαίνουν την πιθανή “κακή” εξέλιξη.

shutterstock_403942930

Η μεριά των γονιών:

Όσο δύσκολο είναι για το παιδί να αποχωριστεί την μητέρα του, άλλο τόσο είναι και για την μητέρα. Όταν το παιδί νοσηλευτεί, θα πρέπει να μείνουν πίσω κάποια άλλα πράγματα, όπως η δουλειά της ή και τα άλλα παιδιά της οικογένειας, εάν υπάρχουν. Σε μερικές πιο σοβαρές περιπτώσεις, αναγκάζεται και ο πατέρας να αφήσει τη δουλειά του. Συνεπώς εκτός από την αγωνία για την υγεία του παιδιού τους, οι γονείς αντιμετωπίζουν και οικονομικά προβλήματα που τους καταβάλουν και τους αγχώνουν.

Η παραμονή της μητέρας δίπλα στο βρέφος,το νήπιο, το παιδί ή τον έφηβο, αποτελεί το κλειδί για τη θεραπεία του και για την αποφυγή της δημιουργίας τραύματος στην ψυχολογία του. Αν και στην Ελλάδα, δεν υπάρχουν οι κατάλληλες εγκαταστάσεις που θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν τη μητέρα στο δωμάτιο του παιδιού, οι γιατροί είναι ελαστικοί με τις ώρες που μπορεί να μείνει μαζί του η μητέρα. Πέραν των άλλων, χρειάζεται και πρακτικά να είναι δίπλα του, για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών του. Δυστυχώς, η αναλογία νοσηλευτικού προσωπικού και ασθενών δεν είναι επαρκής και η παρουσία των γονιών δίπλα στα παιδιά γίνεται απαραίτητη.

Πέρα από αυτό το κομμάτι, οι γονείς δικαιούνται και πρέπει να ξέρουν ακριβώς τι συμβαίνει με το παιδί τους, και αντίστοιχα να ενημερώσουν το παιδί τους. Το παιδί έχει δικαίωμα να ξέρει όλη την αλήθεια και να κατανοεί αυτά που του συμβαίνουν. Όταν δε γνωρίζει λεπτομέρειες για την υγεία του,  δημιουργούνται λανθασμένες εντυπώσεις που διοχετεύονται στον κόσμο της φαντασίας του και προκαλούν αναστάτωση και φόβο. Επίσης, οι γονείς είναι καλό να το προετοιμάσουν ψυχολογικά, για πιθανές επιπλοκές ή για περαιτέρω νοσηλεία.

Έρευνα του Νοσοκομείου Παίδων σε 91 παιδιά, έδειξε πως τα παιδιά και οι μητέρες που ήταν προετοιμασμένοι ψυχολογικά για μικροεπεμβάσεις, αντέδρασαν καλύτερα μετά και εμφάνισαν λιγότερα σημάδια άγχους και κατάθλιψης.

Οι γονείς και το νοσηλευτικό προσωπικό πρέπει να είναι πολύ ευαισθητοποιημένοι όταν αντιμετωπίζουν παιδιά, να μην χάνουν την υπομονή τους και να είναι διαθέσιμοι να απαντάνε όλες τους τις ερωτήσεις. Για τα παιδιά, η νοσηλεία σημαίνει απότομη αποκοπή από το γνώριμο του περιβάλλον, το σχολείο, τους φίλους τους ή με άλλα λόγια αλλαγή της καθημερινότητας τους και ανατροπή της ζωής τους. Είναι στο χέρι όλων μας, να τα προετοιμάσουμε σωστά ώστε να μπορέσουν να διαχειριστούν αυτό που τους συμβαίνει και να προσπαθήσουμε να μην επιβαρύνουμε τον ψυχισμό τους.

Originally posted 2016-12-15 04:30:02.