Παραμύθι - Οι Δύο Φίλοι
7hmeres Δραστηριότητες ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Παραμυθια

Παραμύθι – Οι Δύο Φίλοι

May 11, 2015

author:

Parenting.gr

Παραμύθι – Οι Δύο Φίλοι

Town and Country MouseMύθος από τη Νιγηρία

Μια φορά και έναν καιρό ήταν δυο ποντίκια που ήταν πολύ καλοί φίλοι. Ο Γιζούμ που ήταν το ποντίκι των θάμνων και ο Νκίνκι το ποντίκι του σπιτιού.

Μια μέρα ο Γιζούμ κάλεσε τον Νκίνκι στο σπίτι του μέσα στους θάμνους κάτω από ένα βράχο για να περάσουν μαζί την ημέρα. Ο Νκίνκι δεν είχε ξαναπάει στο σπίτι του φίλου του και ήταν πολύ χαρούμενος. Μόλις έφτασαν, ο Γιζούμ τον ξενάγησε στο σπίτι του και ύστερα αποφάσισαν να φάνε κάτι. Ο Γιζούμ προσέφερε τα καλύτερα τρόφιμα που είχε: φασόλια, καρπούς από τα δέντρα, φιστίκια, ρίζες και άλλα καλούδια των θάμνων. Ο Νκίνκι συμφώνησε να φάει χωρίς τη θέλησή του γιατί δεν χάρηκε με τα φαγητά που του προσέφερε ο φίλος του.

Ωστόσο δεν ήθελε να τον προσβάλει κι έτσι έφαγε αλλά χωρίς να το ευχαριστηθεί. Όταν ολοκληρώθηκε το γεύμα τους, ο Νκίνκι δεν ένιωθε πολύ καλά μέσα του και θέλησε να μιλήσει στο φίλο του. Του είπε: « Γιζούμ, μάλλον ζεις πολύ σκληρή ζωή εδώ στους θάμνους. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι πρέπει να τρέφεσαι με σπόρους και με αυτό το φαγητό για όλη σου την ζωή. Αν έπρεπε να ζήσω σαν κι εσένα θα ήμουν πολύ δυστυχισμένος και θα προτιμούσα να μην είχα γεννηθεί», και συνέχισε για λίγο να κριτικάρει τον τρόπο ζωής του Γιζούμ.

Όταν έφτασε η ώρα να γυρίσει ο Νκίνκι πίσω στο σπίτι του, ο Γιζούμ αποφάσισε να πάει μαζί του για να δει αν η ζωή του ήταν όντως καλύτερη. Ξεκίνησαν λοιπόν για το χωριό που έμενε ο Νκίνκι και σε όλη τη διαδρομή μιλούσαν ώσπου τελικά έφτασαν κουρασμένοι και πολύ πεινασμένοι. Ο Γιζούμ κατευθείαν είδε το καλό φαγητό πεταμένο έξω στο χώμα που οι άνθρωποι μόλις είχαν πετάξει, κρέας, καλαμπόκι, καρπούς και χυλό που μύριζαν υπέροχα και άρχισε να σκέφτεται ότι ο Νκίνκι είχε δίκιο. άρχισαν να τρώνε αμέσως και ο Γιζούμ σκέφτηκε: « Αν μπορούσα να βρω ένα μέρος σαν κι αυτό να μείνω, η ζωή μου θα γινόταν πιο γλυκιά». Κι ενώ ο Γιζούμ μετά το φαγητό ετοιμαζόταν να χαλαρώσει και να ξαπλώσει ξαφνικά άκουσε έναν περίεργο θόρυβο πίσω του. «Μια γάτα» φώναξε ο Νκίνκι και πριν προλάβει καλά καλά ο Γιζούμ να κοιτάξει, η γάτα ήταν επάνω τους. «Τρέξε!» φώναξε ο Νκίνκι και ο Γιζούμ άρχισε να τρέχει.

Ο Γιζούμ δεν είχε ξαναφοβηθεί ποτέ τόσο πολύ στην ζωή του και έτρεχε με όλη του την δύναμη. Μόλις είχαν αρχίσει να κουράζονται ευτυχώς βρήκαν μια τρύπα στον τοίχο ενός σπιτιού και χώθηκαν μέσα γλιτώνοντας έτσι από τη γάτα.

Όταν επιτέλους ηρέμησαν ο Γιζούμ είπε: «Φίλε μου, το φαγητό εδώ είναι όντως καλύτερο από αυτό που τρώω. Αν όμως η ζωή σου είναι έτσι όπως σήμερα και πρέπει να περάσεις όλα αυτά για να φας καλά, τότε προτιμώ να τρώω τους σπόρους μου αλλά να έχω το κεφάλι μου ήσυχο». Έτσι ο Γιζούμ γύρισε στο σπίτι του στους θάμνους και ο Νκίνκι από τότε δε σχολίασε ποτέ ξανά τον τρόπο ζωής του φίλου του.

Διάβασε επίσης: Το κόκκινο και μπλε παλτό, παραδοσιακό αφρικάνικο παραμύθι