Κορίτσια, εσείς που ετοιμάζετε παιδιά για το σχολείο και πάτε στη δουλειά στην ώρα σας. Πώς το κάνετε;
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ ΜΗΤΕΡΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΧΕΣΕΙΣ

Κορίτσια, εσείς που ετοιμάζετε παιδιά για το σχολείο και πάτε στη δουλειά στην ώρα σας. Πώς το κάνετε;

February 1, 2017

author:

Parenting.gr

Κορίτσια, εσείς που ετοιμάζετε παιδιά για το σχολείο και πάτε στη δουλειά στην ώρα σας. Πώς το κάνετε;

 

Ρωτάω με όλην την καλή διάθεση γιατί μου τελείωσαν οι δικαιολογίες στο γραφείο. Κάθε ημέρα, βάζω το ξυπνητήρι όλο και πιο νωρίς, σχεδόν χαροπαλεύω στο άκουσμα του, και πάλι δεν τα καταφέρνω.

 

Πώς είναι δυνατόν, ένα παιδί που το Σαββατοκύριακο ξυπνάει γεμάτο ενέργεια και διάθεση από τις 7 το ξημέρωμα, τις ημέρες του σχολείου να το τραβάμε από τα πόδια και να μην αντιδρά;

Και μην μου πείτε να το βάλω από νωρίς για ύπνο, γιατί επιστρέφω από τη δουλειά κατά τις 7:30. Να προλάβω να το δω και μισή ώρα το παιδί, γιατί το μόνο που θα καταλήξει να θυμάται από εμένα θα είναι μια τρελή που το τραβολογάει και του φωνάζει για να μην αργήσει.

Δεν είναι θέμα κούρασης λοιπόν, είναι θέμα αντίδρασης. Λες και στο άκουσμα της λέξης Σήκω μπαίνει το σύστημα σε slow motion. Θυμάστε τους βραδύποδες στο Zoopolis, αυτοί μπορεί να είχαν και ένα ρυθμό σε σχέση με τη δική μας περίπτωση.

 

Επίσης, πώς είναι δυνατόν να θυμάται ό,τι πιο άσχετο και εκτός θέματος το πρωί. Σήμερα, ήθελε να φτιάξει ποπ κορν, να τα βάλει σε spiderman(??) ποτηράκια και να δούμε μια ταινία πριν το σχολείο. Έτσι, για να ξεκινήσει καλά η ημέρα.

 

Στη συνέχεια έρχεται ο πόλεμος των δοντιών! Δε θέλω την πορτοκαλί οδοντόβουρτσα, θέλω τη Μίκυ οδοντόκρεμα, δε θέλω αυτό το ποτήρι, μου έριξες νερό στα μάτια, μου έβρεξες τη μπλούζα, μου χάλασες τα μαλλιά και άλλα σχετικά. Δε μπορούσα να φανταστώ ποτέ, ότι το βούρτσισμα των δοντιών θα μπορούσε να με εξαντλήσει τόσο.

 

Oύτε ότι το ντύσιμο ενός μικρού ανθρώπου, ούτε ένα μέτρο ύψος, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αγώνα M.M.A*. Πριν πάρετε θέση να σας πω, ότι κι εγώ εγώ διαβάσει όλα τα βιβλία που λένε ότι πρέπει να βγάλω τα ρούχα από το προηγούμενο βράδυ και να αφήσω το παιδί να επιλέξει μόνο του τί θέλει να φορέσει για να νιώσει υπεύθυνο κτλ. Και τα κάνω όλα αυτά. Ποιός είπε όμως ότι ο νεαρός δεν αλλάζει γνώμη και φυσικά θέλει να φορέσει το κοντομάνικο μέσα στο καταχείμωνο; Τι λένε γι΄αυτό τα βιβλία; Πνευμονία ή ενσυναίσθηση;

 

Γιατί κάπου εδώ η υπομονή εξαντλείται, η ενσυναίσθηση την οποία σέβομαι και πιστεύω, τελειώνει και η αγάπη μεταμορφώνεται σε απειλές. Σε 5 λεπτά εγώ θα φύγω, κάνε ό,τι θες, θα παρω τη δασκάλα σου τηλέφωνο, δεν θα προλάβεις την εκδρομή κτλ.  Το μπουφάν το παίρνουμε στο χέρι, η τσάντα μου μένει μισάνοιχτη και αδειάζει στη διαδρομή μέχρι το αμάξι, κάθε μα κάθε πρωί έχουμε κλάματα γιατί έχουμε πάρει το λάθος παιχνίδι μαζί μας Μα το άλλο παιχνίδι, παιδί μου ούτε στο αμάξι δε χωρούσε! και επιτέλους βάζω μπροστά το αυτοκίνητο.

 

Φτάνουμε στον παιδικό σταθμό κι όλα αλλάζουν. Με το που αντικρύζει την όμορφη δασκάλα του, τα μάτια του φωτίζονται και αστράφτουν, τα χεράκια ανοίγουν διάπλατα, τα Κυρία μου σε αγαπώ λυγίζουν κι εμένα και προφανώς και τη δασκάλα. Κοιτάζω το ρολόι και με λούζει κρύος ιδρώτας σκεπτόμενη Πού θα βρω δουλειά μέσα σε αυτήν την κρίση; και αρχίζει ο αγώνας δρόμου.

 

Άφησα για το τέλος, την παραδοχή ότι έχω μόνο ένα παιδί και απεριόριστη βοήθεια από το μπαμπά της οικογένειας.

 

Πολύτεκνες μαμάδες και single moms πώς τα καταφέρνετε; Πραγματικά, υποκλίνομαι στην υπομονή σας και δηλώνω όσο πιο δυνατά μπορώ ότι δεν υπάρχει πιο σκληρά εργαζόμενη ομάδα και σας ανήκουν όλες οι ευχές του κόσμου!

*Mixed Martial Arts